Deze foto van Frits Weeda uit 1962 laat de verbranding van chemisch afval op de Diemerzeedijk zien.

Klik voor de artikelen uit de betreffende jaren op de jaartallen bovenin deze pagina!

AMSTERDAM - In de jaren vijftig werd de in de dertiende eeuw uit klei opgetrokken Diemerzeedijk ten oosten van Amsterdam, met toestemming van de overheid gebruikt als stort- en verbrandingsplaats voor giftig en chemisch afval. Onder bijzonder verdachte omstandigheden werd een veelvoud van tienduizenden vaten gif en chemicalien, afkomstig van chemische bedrijven uit heel Europa, gedumpt en verbrand bij zuidwestenwind, onder 'toezicht' van ambtenaren van de gemeente Amsterdam. Draaide de westenwind onverwacht, dan kregen met name de bewoners van Amsterdam-Oost en Diemen de volle laag giftige rook en roet voor de kiezen.

Vanaf 1963 werd door verschillende instanties talloze malen sluiting bevolen; pas in 1979 verbood de provincie de gemeente door te gaan met het storten van huisvuil, maar de puinstort bleef nog geopend tot 1983. Naar schatting 1.870.000 m3 chemisch/giftig afval ligt verborgen onder de Diemerzeedijk. Een hoeveelheid die overeen komt met vier keer de inhoud van de Amsterdamse Arena. 

Precieze locaties van de verschillende soorten (chemisch) afval zijn nooit nauwkeurig in kaart gebracht. Daarom is de ondergrond van het Diemerpark nog steeds een black box, ook voor bodemspecialisten. Op een afstand van vijf meter kan de bodem sterk van samenstelling veranderen.

Midden jaren zeventig sloeg kruiend ijs een groot deel van de kust bij de brandplaats weg. “Een stuk van 40 bij 100 meter is in het IJsselmeer verdwenen. Niemand deed er wat aan, terwijl het gif zo het water instroomde. Ten einde raad heb ik een brief naar het college geschreven en daarop kreeg ik pas een half jaar later antwoord. Een delegatie van de raad kwam kijken. Ze hebben allemaal gezien hoe de drab, de laboratoriumflessen en andere troep in het IJsselmeer verdwenen. Maar ze deden niets.”
Pas in 1989 legde Rijkswaterstaat als noodvoorziening een palendam aan.

(Bron: De vroegere stortbaas Henk Griffioen in Poel des verderfs. De smerigste vuilnisbelt van Nederland (1997)

Een ontluisterende documentaire uit 1996 van het VPRO-programma Argos over de Diemerzeedijk waarin vele betrokkenen uitvoerig aan het woord zijn.

Tussen 1998 en 2001 is het gebied voor de som van 180 miljoen gulden, geïsoleerd door er damwanden omheen te slaan en het geheel af te dekken met een zand-bentoniet-polymeergel (Trisoplast). Er bovenop ligt een ‘leeflaag’ van een meter dik, waar planten in wortelen. De bouw van IJburg kon van start gaan.

"Paradoxaal genoeg hebben de duurste bouwkavels een uitzicht op het meest vervuilde stukje van het Diemerpark, waar de bodem tot op een diepte van twaalf meter zuurteer bevat, een restproduct uit de olieindustrie, dat extra goed geïsoleerd is. Elders in het park liggen stoffen als zware metalen, chloordibenzofuranen, benzeen, trichloorethaan, aromaten, PAK’s, PCB’s en dioxines verborgen."
Bron: Kennislink 'Eeuwig pompen bij de Diemerzeedijk' 

Een keur aan krantenberichten, onderzoeksresultaten, toetsingsadviezen en publikaties uit de periode vanaf 1962 tot heden zijn op deze site op jaargang inzichtelijk gemaakt.

Mocht u foto's of overige informatie voor deze website ter beschikking willen stellen, laat het even weten via onderstaand contact-formulier.